Koereiger

De koereiger is een kleine, hoofdzakelijk witte reiger, die de nabijheid van kudden vee opzoekt. Hij vangt insecten die door de hoeven van de grazende dieren opgeschrikt worden.

Wetenschappelijke naam: Bubulcus ibis

Leefwijze

De koereiger leeft bij voorkeur in warme, laaggelegen streken. Dit hoeft niet persé in een nat gebied te zijn. De koereiger is een wereldveroveraar. Overal waar veeteelt is, kan hij leven. In Nederland kom je hem ook steeds vaker tegen.
Hij is niet schuw voor mensen, waardoor je hem in delen van zijn verspreidingsgebied ook in parken en langs stuwmeren tegen kunt komen.

Slaapplaatsen

Zijn slaapplaats bevindt zich doorgaans in hoge bomen in de buurt van water. Vaak delen koereigers hun slaapbomen met andere reigers, ibissen en lepelaars in grote kolonies van soms wel tienduizend vogels.

Voortplanting

Aan het begin van de paartijd wordt het normaal zo rustige mannetje agressief en laat raafachtige, krassende geluiden horen. Hij zoekt een geschikte plek in de broedkolonie en presenteert zich met uitgestrekte hals, uitgespreide vleugels en door het maken van wiegende bewegingen. Een stuk of tien vrouwtjes bekijken dit schouwspel en nemen de bewegingen van het mannetje over. Ze vliegen weg en proberen op de rug van het mannetje te landen. Het mannetje jaagt ze in eerste instantie weg, maar accepteert uiteindelijk toch één vrouwtje. Het paartje zoekt dan een nestplaats in een struik, boom of in het riet. Per legsel worden er ongeveer vijf eieren gelegd. Deze worden door zowel het mannetje als het vrouwtje bebroed. Na een kleine maand komen de eieren uit. Na twee tot drie weken verlaten de jongen het nest. Ze worden dan nog wel gevoerd.

Voedsel

Koereigers leven bij vee of wilde hoefdieren en gaan bij deze dieren op de rug zitten. Ze eten vooral insecten die op koeienmest of op de koeien zelf afkomen: sprinkhanen, krekels, spinnen, vliegen en motten. Ook worden kikkers, kleine knaagdieren en vogeltjes gegeten.

Verschillende met andere witte reigers

De koereiger verschilt zowel in uiterlijk als in gedrag van andere witte reigers. Hij is minder aan water gebonden en zoekt zijn voedsel vaak in weilanden tussen het vee. Met zijn korte, gedrongen hals en zijn wat onbeholpen aandoende manier van lopen is zijn voorkomen minder gracieus dan dat van andere reigers.

Leuk om te weten

Bij grote kolonies broeden soms wel honderd koereigerparen in één boom. Daarbij zitten op elke tak maximaal acht goed beschermde nesten. De eieren zijn lichtblauw en worden steeds lichter naarmate de tijd verstrijkt.