Treksprinkhaan

Treksprinkhanen komen voor in de Afrikaanse landstreek Sahel. Vanwege hun trekgedrag worden ze ook wel eens buiten deze gebieden gezien, zoals in Europa in de jaren '70. Ze komen voor op graslanden en in akkergebieden.

Wetenschappelijke naam: Locusta migratoria

Uiterlijk en eten

De solitair levende dieren zijn groen met bruine vleugels. Ze vormen een zwerm als ze gaan migreren. In een zwerm zijn ze geelbruinig met bruine vleugels. In de natuur eten ze grassen en cultuurgewassen zoals graan, tarwe en groenten en fruit. Tijdens de trek kunnen ze alles op hun weg opeten en daarmee hele oogsten vernielen.

Familie en kinderen

Het vrouwtje legt dertig tot honderd eitjes in de grond en sluit deze af met een luchtdoorlatende schuimprop. De eitjes komen, afhankelijk van de temperatuur na vijftig tot zestig dagen uit. Het zijn dan 8 mm grote larfjes. Na vijf keer vervellen, zijn ze drie cm lang. Ook hebben ze dan vleugelstompjes.

Gedrag

Treksprinkhanen kennen twee fases in hun leven; de solitaire fase en de zwermfase. Dit in tegenstelling tot de niet-trekkende sprinkhanen die alleen een solitaire fase kennen. De aanzet om een zwerm te gaan vormen wordt hormonaal geregeld.

Eén van de zeven plagen

In de bijbel is de treksprinkhaan een van de zeven plagen die God op Egypte afstuurde om de farao te dwingen het volk van God te laten gaan.