Siberische tijger

De Siberische tijger komt voor in Siberië, Mantsjoerije (China) en Korea. Ze leven in sneeuwrijke bossen.

Wetenschappelijke naam: Panthera tigris altaica

Territorium

Tijgers markeren hun territorium met urine. Via de markering met urine kunnen mannetjes ook merken wanneer vrouwtjes in de vruchtbare periode van hun cyclus zijn. In DierenPark Amersfoort spuiten de verzorgers ook vaak parfumluchtjes in het buitenverblijf. De tijgers worden hierdoor extra gestimuleerd om hun territorium af te bakenen.

Solitair

In het wild leven tijgers solitair. Ze zoeken alleen soortgenoten op om te paren.

Voortplanting

Tijgers kunnen het hele jaar paren, maar het komt bij Siberische tijgers vaker voor tussen november en april. Een vrouwtje is na drie tot vier jaar geslachtsrijp en een mannetje na vier tot vijf jaar. Moeder en jong blijven bij elkaar tot het jong ongeveer twee jaar is.

Carnivoren

Tijgers zijn echte carnivoren. Siberische tijgers eten vooral grote prooidieren zoals herten of wilde zwijnen, maar ook kleinere dieren zoals vogels, vissen en kikkers als er niets anders voor handen is. Tijgers jagen vooral ’s nachts.
In principe vallen tijgers niet snel mensen aan, maar vrouwtjes die hun jongen beschermen of tijgers die gestoord worden in hun slaap kunnen mensen doden.

Bouw en uiterlijk

Een tijgerstaart is bijna één meter lang. Deze helpt hem om in evenwicht te blijven bij een sprong. Ook geeft een tijger signalen met zijn staart. De snorharen van de tijger zijn opvallend lang en wit. Deze helpen om de weg door het struikgewas te vinden in het donker.

Gedrag

Tijgers houden van water en kunnen tot wel 30 km zwemmen. Wanneer tijgers aardig willen zijn, blazen ze door hun mond en neusgaten, wrijven ze hun koppen tegen elkaar en bijten ze zacht in elkaars nek. Tijgers kunnen zo hard brullen dat het geluid wel 3 km ver kan dragen.

IJsberen

Het ijsberen van de tijger is redelijk natuurlijk gedrag. Het zijn territoriumdieren die in het wild altijd de grenzen van hun territorium controleren. Omdat hun territorium in dierentuinen kleiner is, lijkt het heen en weer lopen op ijsberen.