Galago

De galago is met zijn grote ogen en grote beweeglijke oren perfect aangepast aan het nachtelijke leven. Hij kan tot 250 gram wegen.

Wetenschappelijke naam: Galago senegalensis

Oren met tentstokken

Galago's zijn voortdurend in de weer met hun oren. De oren zijn voorzien van dwarsricheltjes, een soort tentstokken, die het oor in positie houden. Met de spiertjes aan de 'tentstokken' kunnen de oren onafhankelijk van elkaar bewogen worden in alle denkbare richtingen.

Handige pootjes

Door de lange achterpoten kan hij krachtige sprongen maken. Door verlengde voetwortelbeentjes kan hij uit stand direct springen.
Aan het eind van de pootjes zitten platte schijfjes die de grip bevorderen. Galago's helpen dit een handje door erop te plassen. Zo bakenen ze tevens hun territorium af; door rond te lopen met hun in urine doordrenkte pootjes!

Middernachtsdutje

Galago's zijn 's nachts zo'n 10 tot 12 uur actief. Meestal houden ze halverwege de nacht een soort middagdutje, of beter gezegd een middernachtsdutje.

Echte springers

De galago wandelt normaal gesproken rustig op zijn vier poten over een tak. Als hij aan het eind van de tak is, maakt hij sprongen van twee meter zonder daarbij hoogte te verliezen. Hij legt op deze manier ongeveer een kilometer per nacht af. Galago's houden zich met hun dikke staart in evenwicht.

Voedsel

In ons park krijgen de galago's meelwormen, sprinkhanen en fruit te eten. In het wild bestaat het voedsel voor meer dan de helft uit acaciahars. Daarnaast eten ze insecten en af en toe een hapje fruit en nectar.