Tussen de hyena’s

Geplaatst op 10 augustus 2016 om 11:30

“Een hyena-geboorte is de kers op de taart voor een dierverzorger.”

Tijdens feestjes kun je er makkelijk de show mee stelen: het beroep dierverzorger. Vandaag kijken wij mee over de schouder van roofdierverzorger Martijn van der Sijde.

Het grootste gedeelte van de tijd ben ik te vinden bij de roofdieren. Ik houd van alle dieren, maar één van mijn grootste favorieten is toch wel de gevlekte hyena. Bijzonder is dat in tegenstelling tot veel andere roofdieren, hyena’s vaak in een groep bij elkaar leven. Soms bestaat zo’n ‘clan’ uit wel tachtig dieren. Zo groot is de groep in het DierenPark nog niet, maar de eerste stap is wel gezet: twee maanden geleden is er een hyena-tweeling geboren. De kers op de taart: het allermooiste dat een dierverzorger kan overkomen. Je bent natuurlijk heel erg blij voor de hyena’s, maar het is ook nog eens een teken dat de dieren het naar hun zin hebben. Bij een hyena is het moeilijk om te zien of het dier drachtig is, je moet het dier dus echt goed kennen om een dracht te constateren. Een drachtige hyena houdt haar man meer op afstand, graaft meer en vraagt meer aandacht van de verzorgers. De eerste weken bleven de pups binnen en konden wij hen volgen via een webcam. Wij houden de jongen goed in de gaten, maar proberen ons zo min mogelijk met het opgroeien te bemoeien, zodat het natuurlijke opgroeiproces zo min mogelijk wordt verstoord. Wat voor mij ook memorabel was, was het moment dat de jongen voor het eerst hun buitenverblijf in mochten. Een dubbele kennismaking, want naast de buitenwereld, ontmoetten de jongen hier ook voor het eerst hun vader. Heel voorzichtig, stap voor stap, ontdekten zij hun verblijf. Een groot verschil met nu. De puppy’s worden steeds actiever en beschikken nu over veel meer lef. Soms razen zij door hun buitenverblijf heen. Het duurt nog even voordat de jongen zijn volgroeid en er net zo uitzien als hun ouders. Hopelijk zorgen de pups in de toekomst op hun beurt ook weer voor nageslacht.